Recept: Hoisin kip met ananas en cashewnoten

Jaloerse reacties. Complimenten. En vragen als “waar haal je dat”?. Neen, ik heb het niet over de reacties op een nieuwe outfit whatsoever. Wel op de verlekkerde weerklanken nadat ik een foto van een nieuw gerechtje online zette. De aansteker? Hoisin saus.

Hoisin saus is een Kantonese, dikke, kleverige saus gemaakt van sojabonen, suiker, azijn, knoflook en een ietsiepietsie chilipeper en andere smaakmakers. Een saus die het vooral goed doet in combinatie met vlees als spareribs of kippenvleugels, of als dipsaus bij bijvoorbeeld loempia’s. Kids love it. And so do I.

Deze week ging ik voor de kippenvleugels:

HOISIN KIP MET ANANAS EN CASHEWNOTEN

Hoisin kip met ananas, cashewnoten en udon noedels

Ingrediënten (2 personen)
– 1 dl hoisinsaus
– 4 teentjes fijngehakte knoflook
– 2 el sojasaus
– 2 el citroensap of limoensap
– peper en zout
– 8 kippendijen/kippenvleugels
– udon noedels (of rijst, ander soort noedels,…)
– ananasblokjes (vers of uit blik)
– handvol fijngehakte cashewnoten
– bosui (geen must)
– sesamzaad (geen must)

Bereidingswijze
– Meng de hoisinsaus, fijngehakte knoflook, sojasaus, citroensap/limoensap en peper en zout.
– Maak de kip schoon en laat ze marineren in de hoisin saus. Een kwartiertje of enkele uren: maakt niet uit.
– Doe een beetje olie in de wok en zet goed heet.
– Voeg de gemarineerde kip met de hoisinsaus toe. Zet de wok iets zachter maar zeker heet genoeg. Het vlees mag langs de buitenkant goed schroeien, moét zelfs.
– Laat 10-15 min garen en roer regelmatig om. Zorg ervoor dat de wok heet genoeg blijft, maar zet hem ook tijdig zachter zodat je kip niet uitdroogt maar vanbinnen lekker sappig blijft.
– Voeg de udon noedels toe en roer om.
– Voeg de ananasblokjes en de cashewnoten toe en roer om.
– Laat nog 5 minuten bakken en roer regelmatig om.
– Garneer met bosui en sesamzaad.

Tip:
– Ben je niet zo tuk op kippenvleugels? Probeer het met dit recept toch maar eens. Kipfilet is uiteraard ook een optie, maar het resultaat zal veel minder smakelijk en sappig zijn. Ik heb er thuis ook eentje overtuigd;).
– Spot je geen sesamzaad of de foto? Goed gezien. Het is geen must, maar ik heb het toch wat gemist. Volgende keer doe ik dus een gang extra in de supermarkt.
– Deze keer heb ik gewerkt met ananas en cashewnoten, maar dit kan perfect ook met wortel, selder, ui,… Knock yourself out!

Standaard

Recept: Zoete kleefrijst met kokosmelk en mango

Zoete kleefrijst met mango. Dessert. Nagerecht.

Khao niaw mamuang.
Neen, geen opgevangen deel van een poezenmonoloog, wel Thais voor ‘zoete kleefrijst met kokosmelk en mango’. Ofwel: a one-way ticket to heaven.

Dit gerecht had ik nog nooit gegeten, niet in Thailand, niet in menig Antwerps Aziatisch restaurant waar ik de deur nochtans redelijk plat loop. Maar m’n interesse werd gewekt, m’n smaakpapillen getest en het dessertexperiment goedgekeurd. 10 op 10 voor de smaakcombinaties. No credits to myself, maar wel voor de Thaise cultuur om ons alweer in de watten te leggen met een zoveelste heerlijk gerecht. Enige minpunt: m’n grootvader werd er zo stil van dat m’n vriend die avond minder West-Vlaamse woorden heeft bijgeleerd dan op een doorsnee familiebijeenkomst. Doodzonde, want West-Vlaams dialect met een Limburgs accent is om voor in zwijm te vallen. Als je eerst nog bijkomt na de Khao niaw mamuang tenminste, want first things first.

Ingredienten (4 – 6 personen):
– 400 g kleefrijst
– 400 ml kokosmelk
– 125 g suiker
– 1 tl zout
– 1 pandanblad (optioneel maar absoluut de moeite)
– 1 of 2 rijpe mango’s
– kokospoeder (geen must maar o zo goed)

Bereiding:
– Kook de kleefrijst zoals aangegeven op de verpakking.
– Indien je pandanblad gaat gebruiken: leg er een knoop in of maak enkele inkepingen om de smaak nog beter te laten loskomen.
– Giet de kokosmelk in een kookpot, voeg suiker, zout en pandanblad toe en breng zachtjes aan de kook.
– Verwijder het pandanblad. Voor extra smaak kun je het uitwringen boven de kookpot (gewoon doen!).
– Giet de helft van de kokosmelk over de warme kleefrijst en meng goed. De rijst moet vochtig aanvoelen, maar mag niet zwemmen in de kokosmelk.
– Laat een kwartiertje rusten.
– Schil de mango en snijd in schijfjes.
– Schep wat kleefrijst in een kommetje, leg er enkele stukken mango op en lepel nog wat van het overgebleven kokosmengsel over.
– Garneer met kokospoeder.

Opgelet:
Sommige soorten kleefrijst moet je eerst een nacht of enkele uren laten weken. Op voorhand goed kijken dus. En moest je je toch mispakken: de kleefrijst die een nacht moet weken in koud water, komt meestal ook goed wanneer je hem een uurtje of 2 weekt in warm water.

Standaard

Recept: Pompoenrisotto met pancetta of parmaham. De makkelijkste ooit.

Risotto. Vele mensen zien er tegenop om continu hun kookpot in het oog te moeten houden, regelmatig te roeren en bouillon te moeten toevoegen. Maar wat als dat allemaal niet nodig was? Dit recept biedt een supereenvoudig alternatief, waarbij aan smaak niets wordt ingeboet.

POMPOENRISOTTO IN DE OVEN MET PANCETTA OF PARMAHAM

Makkelijke pompoenrisotto met pancetta of parmaham

Ingrediënten (4 personen):
– 400 g risottorijst
– 350 g pompoen, in kleine blokjes: vers maar evengoed de diepvriesversie
– groente- of kippenbouillon: 1 l voor verse pompoen, 900 cl voor diepvriespompoen
– 170 g pancetta of parmaham in reepjes
– 125 g mascarpone
– 100 g geraspte parmezaan
– 25 g boter
– 2 salieblaadjes
– Voor de liefhebbers: 1 takje tijm
– peper
– zout

Bereiding:
– Verwarm de oven op 200 °C.
– Doe alle ingrediënten behalve de mascarpone in een diepe vuurvaste schotel en dek af met een deksel of aluminiumfolie.
– Laat ongeveer 45 minuten garen in de oven, tot al het vocht weg is.
– Haal de schotel uit de oven, verwijder de salieblaadjes en de tijm (als je die hebt toegevoegd).
– Roer de mascarpone en parmezaan onmiddellijk onder de risotto.
– Kruid met peper en zout en dien op.

Tips:
– Ik gebruik ipv salie en tijm vaak gewoon bieslook en basilicum. Voeg kruiden dus maar gewoon naar jouw eigen smaak toe.
– Deze risotto is een volwaardig hoofdgerecht, maar ik dien het ook vaak op met portobello’s of champignons, gevuld met kruidenkaas. Deze kan je gewoon de laatste 15 minuten laten meegaren in de oven.

 

 

Standaard

Recept: Kabeljauwpapillot met prei, kastanjechampignons en verse tuinkruiden

Enkele dagen terug was het nog eens hoog tijd voor een visje en ik had zin om weer iets nieuws te proberen en te zien waar we uitkwamen. Op goed geluk dook ik mijn ijskast in, en – al zeg ik het zelf – het resultaat was heel geslaagd.

Lekker, doodeenvoudig en snel klaar: redenen genoeg dus om dit receptje met jullie te delen!

KABELJAUWPAPILLOT MET PREI, KASTANJECHAMPIGNONS EN VERSE TUINKRUIDEN

Kabeljauwpapillot met prei, kastanjechampignons en verse tuinkruiden

Ingrediënten per papillot:
1 kabeljauwhaasje
7-tal kastanjechampignons
half sjalotje
1 of 2 preien
1/3e lente-ui
Verse tuinkruiden naar smaak: ik gebruikte basilicum, bieslook en een klein beetje koriander
+/- 8 cl room (1/3de van een flesje)
+/- 6 cl groentebouillon (= +/- 4 eetlepels)
peper en zout (allebei best grof uit de molen)
eventueel Herbamare kruiden van A. Vogel

Bereiding:
– Snij het sjalotje en de lente-ui fijn.
– Snij de kastanjechampignons in enkele schijfjes.
– Snij de prei in ringetjes en stoof enkele minuten zachtjes aan.
– Meng de room met de groentebouillon en kruid bij (ik zweer bij Herbamare maar het kan ook gewoon met peper en zout)
– Meng de sjalot met de lente-ui, kastanjechampignons en prei, en leg op een groot stuk aluminiumfolie.
– Leg het kabeljauwhaasje er mooi bovenop en kruid met peper en zout.
– Leg verse tuinkruiden op de kabeljauw.
– Plooi de aluminiumfolie toe en voeg net voor het sluiten het sausje van room en groentebouillon toe.
– 15 minuten in een voorverwarmde oven van 180 graden.

Serveer met aardappelen, patatjes, puree, brood, rijst of wat jij maar wil!

Tip: je kan dit gerecht makkelijk op voorhand maken. Voeg het sausje wel pas toe net voor je de pakketjes in de oven steekt.

Standaard

Recept: Ontbijtwafels

Belgian waffles. Wijdverspreid zijn de zoete lekkernijen die vanaf de jaren ’50 Amerika veroverden en sindsdien ook pijlsnel de rest van de wereld veroverden.

Je zou dan ook verwachten dat lekkere wafels hier in de Vlaamse huishoudens regelmatig op het menu staan, maar niets is minder waar. De ingrediënten zijn nochtans van die aard dat je ze bijna altijd standaard in huis hebt, en moeite of tijd kost het amper. Het deeg (en de wafels zelf) kan je overigens de dag voordien al maken, dus ook op dat gebied counter ik bij deze al het argument “daar heb ik ’s ochtends geen tijd voor”. ’s Ochtends jawel, want we gaan dit keer voor ontbijtwafels:

ONTBIJTWAFELS

Ingrediënten (+/- 8 wafels):
2 eieren
85 gr ongezouten roomboter, gesmolten
375 ml melk
250 gr bloem
3 tl bakpoeder
2 el suiker
1 tl zout

Bereidingswijze:
1. Splits de eieren. Doe het eiwit in een brede kom en het eigeel in een beslagkom.
2. Mix het eiwit stijf.
3. Klop het eigeel schuimig en voeg de boter en melk toe. Meng goed.
4. Mix bloem, suiker, bakpoeder en zout door het beslag.
5. Verwarm het wafelijzer en meng ondertussen het eiwit door het beslag.
6. Zorg dat het wafelijzer heet is. Gebruik ongeveer 4 eetlepels beslag per wafel en bak ze mooi goudbruin in een 4-tal minuten.

Serveer met slagroom, suiker, bessensaus, honing, ahornsiroop, fruit, yoghurt, speculoospasta, of wàt jij maar wil. No restrictions, no regrets.

Standaard

Ongewild naakt in de sauna. Of hoe het vooral niet moet.

De jacht openen op de perfecte jurk. En een nieuwe blazer, waarom niet? Rondhangen in gezellige koffie- en chocoladebars. Het nachtleven in trekken in de hoop dat ik na nog wat meer oefenen eindelijk iets harder ga kunnen genieten van een lekkere cocktail of een goed glas wijn, in plaats van completely hooked te blijven aan Kidibul bij menig feestelijke aangelegenheid. Zo zagen mijn weekends er ongeveer uit de voorbije jaren.

Sinds ik samenwoon met mijn zwemmer, is het iets minder Sex and the City. Maar wel nog altijd een hele leuke City. Het shoppen spitst zich nu vooral toe op de Carrefours, Colruyts en Albert Heijns van deze wereld. Ik word er nog net niet met de rode loper ontvangen, want die massa’s vers fruit en groenten leveren hen flink wat winstmarges op. En mij een financiële en culinaire kater.

7000 calorieën per dag. Dat kruipt niet in een mens z’n koude kleren. Gelukkig moet ik dat niet allemaal naar binnen spelen. Al doe ik met m’n taartenverslaving flink m’n best. Maar we wijken af. 7000 calorieën per dag eet ie. Verdeeld over 6 maaltijden. Wetende dat onze planning door de week bomvol zit, hij op tijd zijn laatste maaltijd moet gegeten hebben om snel richting bed te kunnen aangezien de wekker elke dag om 5u20 gaat, kan je je wel voorstellen dat ik in het weekend best al zo veel mogelijk voorbereidend culinair werk doe. Terwijl hij op zaterdag nog 2 trainingen en een kinésessie af te werken heeft, probeer ik dan ook zo veel mogelijk in de keuken te vertoeven. 5 lasagnes maken? Belachelijk veel ovenschotels? 25 rolletjes witloof in hesp? Pastagerechten? En een twintigtal liter soep? Check, check, triple check!

Vrije weekends kennen we niet echt, en dus besloten we enkele weken geleden een welnessuitje te plannen, nu het nog kon. Pieter onderging recent een longoperatie en afgelopen weekend was z’n laatste revalidatieweekend. Hét moment dus om nog eens even te genieten samen. Ik kan je verzekeren: daar kijk je naar uit. Zeker wanneer die welnessbons die we kregen bij onze housewarming, al maanden naar ons lagen te lonken.

Zondag was het dan eindelijk zover. Na die nacht een leuk trouwfeest te hebben bijgewoond aan de kust, gelogeerd te hebben in een superfijn hotel (daarover meer in de volgende blog) en een deugddoende ochtendwandeling gedaan te hebben aan onze gezellige kust, reden we richting het welnesscomplex. We hadden er zin in. Een lange massage, hammams, zoutscrubs, rustige Japanse, Arabische en Finse sauna’s, opgietsessies, infraroodcabines,… Wat wil een mens nog meer?

KLEREN. Dàt wil een mens nog meer. “Gebruik van thermen gebeurt naakt, behalve op woensdag. Dan is het badpakdag.”, las ik onderweg in de wagen. Het was ZONDAG.

Ik ben altijd tot in de puntjes voorbereid. Altijd. Buiten dat weekend. Voor 1 keer wou ik niet te veel stressen en alles even loslaten. Dat bij dat laatste ook m’n kleren hoorden, daarop had ik echter niet gerekend.

“Ik heb net in de wagen gelezen dat dit een naaktcomplex is. Is dat écht zo?”, probeerde ik nog schattig aan het onthaal. Vriendelijk verzekerde de vrouw me dat het niet gelogen was, en dat er echt geen badpakkengedeelte was. Kill me here and now.

Terugrijden was geen optie. We hadden uitgekeken naar dit uitje en hunkerden naar die massage. Na even enkele tips te aanhoren over hoe ik het het best kon aanpakken daar binnen in de naakte jungle, trokken we richting de kleedruimtes. Ontkleedruimtes is echter een beter woord. Want zo prachtig als het (ont)kleedgedeelte was, zo weinig deuren stonden er. Als we mekaar straks toch allemaal naakt zien, waarom hier dan al niet? Wel, omdat niemand hoeft te zien welke lingerie ik draag, daarom.

De badjas werd strak aangespannen, maar even later had ik het al vlaggen. Vooraleer we één van de sauna’s in mochten, moest er gedoucht worden. Wat ik absoluut begrijp, daar niet van. Dat ik daar gezellig naakt onder de douche moest gaan staan met een zestigplusser en zijn wiebelende lid, daar was ik echter minder tuk op.

Daarna werd het er niet beter op. Ik was zo ongeveer de enige die moeite deed zich tussen de verschillende saunasessies in, te bedekken. Zelfs binnen hield ik het netjes. Maar ik was in de minderheid. Zowat iedereen leek allergisch te zijn aan zijn of haar badjas, want die werd al snel naar de eerste de beste kapstok verbannen om daar voor eeuwig te blijven hangen. Net wanneer ik een beetje begon te wennen aan de naakte lichamen die zich van de ene naar de andere ruimte begaven, besloten we naar de opgietsessie in de Finse sauna te gaan. Om de één of andere reden moesten we als een bende schoolkinderen buiten blijven wachten bij de juf, die de deur pas zou opendoen om klokslag 16 uur. Niet om 15u50, niet om 15u58. 16 uur. De andere wachtenden leken er wel elke week over de vloer te komen want zij kenden het ritueel reeds én babbelden er gezellig op los. Zonder ook naar enige moeite te doen zich te bedekken. Dat het buiten amper 7 graden was, leek hen niet te deren. Hun lid had er wel last van, aan de grootte van menig tussenbeenhangsel te zien.

En maar praten, praten, praten. M’n sociale wederhelft kreeg 2 keer een por van me in z’n zij. NIET socializen met mensen die ons binnen enkele minuten naakt zien. Dit is geen friend material.

Lag het nu aan de loomheid te wijten aan de temperatuur die de 100 ° overschreed daarbinnen, of begon ik er gewoon aan te wennen? Feit is dat ik het even kon loslaten eens de opgietsessie begonnen was. Na 10 minuten stond er een korte adempauze op het programma, alvorens met de tweede sessie te starten. En toen gebeurde het…

Een druiper.
Een voorvochtsliertje tot aan z’n knieën.
En een blik die boekdelen sprak.
Snel maakte hij zich uit de voeten. We hebben hem bij de tweede sessie niet meer teruggezien.

Amper bekomen van wat ik gezien had, stonden er ineens 5 mannen op rij voor me. En willen of niet, je blikt komt er uiteindelijk toch op terecht. Nog nooit in m’n leven heb ik zo’n vreemde eikels gezien. En dan doel ik niet op hun onsympathieke zelves. Eentje was een eikel pur sang. Jawel, een rood-paars exemplaar volgepompt met bloed. Eentje bestond enkel uit eikel, zonder iets anders. En de andere 3? Ik bespaar jullie – en mezelf – de details. Er staat hier nog een lekker dessert in de ijskast, en ik zou m’n eetlust niet opnieuw bedorven willen zien.

Of ik dit nog eens opnieuw zal doen? Gek genoeg eigenlijk wel. Ik wist me de hele dag best goed te bedekken, zonder me in bochten te moeten wringen. De sauna’s, massage en infraroodsessies waren heerlijk. En het gevoel er even tussenuit te zijn is onbetaalbaar. Maar volgende keer dan wel graag zonder voorvochtsliertjes, bloedworsten en eikels à volonté.

Standaard

Recept: Warm quinoa-pistacheontbijt met Griekse yoghurt en honing

Warm quinoa-pistacheontbijt met Griekse yoghurt en honing

Uit het boek: ‘Quinoa Revolutie’ van Patricia Green & Carolyn Hemming

Sporters. Lijners. Vegetariërs. Diabetici. Hartpatiënten. Mensen met voedselallergieën of een glutenintolerantie. De lange lijst van goede eigenschappen van quinoa betekent dat iedereen, jong of oud, en elke levensstijl er baat bij heeft. Quinoa beroemt zich op de hoogste voedingswaarde van alle granen en is het snelst te bereiden – tegenwoordig bijna voor iedereen een vereiste. Het superfood is een goede bron van mineralen als ijzer, fosfor, magnesium, calcium en kalium en bevat ook veel vitaminen zoals vitamine E, riboflavine en foliumzuur. Bovendien is deze niet-dierlijke bron van eiwitten ook vrij van gluten, wat quinoa dé ideale basis maakt voor mensen met tarwe gerelateerde allergieën, coeliakie, colitis of de ziekte van Crohn. Aangezien gluten mogelijk ook een bron zijn van problemen bij kinderen met autisme of ADHD, is quinoa een acceptabele oplossing voor een glutenarm eetpatroon.

En bovenal: met quinoa kan je alle kanten uit. Niet alleen voor bijgerechten, hoofdgerechten of salades, maar zelfs in desserts, soepen en ontbijtgerechten. Vandaag gaan we voor dit laatste, omdat het ’s ochtends ook eens wat anders mag zijn:

Warm quinoa-pistacheontbijt met Griekse yoghurt en honing

Ingrediënten (2 personen):
85 g witte quinoa
2,5 dl water
2 eetlepels gehakte pistachenoten
1/4de theelepel vanille-extract
120 ml magere Griekse yoghurt
2 theelepels vloeibare honing

Bereidingswijze:
1. Breng het water aan de kook en voeg de quinoa toe. Laat 17 minuten zachtjes koken en roer af en toe.
2. Haal de pan van het vuur en roer de pistachenoten en het vanille-extract erdoor.
3. Verdeel het mengsel over 2 schaaltjes en schep er per schaaltje 60 milliliter yoghurt en 1 theelepel honing op.

Smakelijk!

Tip: Quinoa is moeilijk te vinden in de supermarkten. Delhaize verkoopt wel witte quinoa en in de biowinkels (bv. Bio Planet in Antwerpen) vind je ook verschillende soorten.

Standaard