DIY beauty: Stamped / craquelé nails

Nagels_1

Hoe ik dat toch doe, die stamped nails in een handomdraai? Niet met craquelé nagellak in elk geval, al had dat een goeie gok geweest.  Maar het kan ook anders, zonder dat je daarvoor speciale craquelé nagellak in huis moet halen.

How to?

  1. Lak je nagels. Dat moet nog net lukken;)
  2. Neem een doorschijnend, dun, plastic zakje en frommel dit zo willekeurig mogelijk bijeen.
  3. Kies een kleurtje voor je topping nagellak, en zet hiermee nog willekeuriger enkele stippen op het bijeengefrommelde plastic zakje.
  4. Zet per nagel 1 of meerdere ‘stempels’. Wees vooral niet bang om je hele vingertop te bestempen want dat heb ik in punt 5 uiteraard voorzien.
  5. Doe wat nagellak remover op een wattenstaafje, en wrijf zo alle overbodige vlekjes op je vingers weg.

Gouden tip: probeer alles zo willekeurig mogelijk te doen en probeer het vooral niet te goed te doen. Wanneer je iets slordiger te werk gaat, bekom je vaak een mooier resultaat. Vergelijk het met die ene dag dat je thuis even al je haar uit je gezicht wil, en snel een dot maakt, die er toevallig gewéldig uit ziet. Uiteraard probeer je de dag erna hetzelfde nog een keer om zo de deur uit te kunnen, en hoe hard je ook je best doet, ziet het er maar niet even leuk uit. Bekend fenomeen? 🙂

Standaard

Over De Beste Vent & De Mooiste KitchenAid Ooit

Acute , panische angst toen ik zag dat ie een supergroot verjaardagscadeau in z’n handen had. Ik was er al maanden 100% zeker van dat ik wist wat ik zou krijgen, en fuck, het was iets anders. Lichtjes panikerend zag ik het rampscenario alweer voor ogen: dat ik er niet blij genoeg zou uit zien. Ik heb een hartgrondige hekel aan cadeaus uitpakken in anderen hun bijzijn. De druk die ik dan voel om belachelijk happy te kijken en me over the top blij te gedragen, is niets vergeleken bij de druk die baby’s voelen om hun ouders weer eens een onsmakelijk cadeautje te bezorgen, zo’n 10 keer per dag.

“Happy kijken Elle, happy kijken.”, sprak ik mezelf toe. Om het geheel nog wat absurder te maken lichtte ik m’n vriend alvast in dat ik misschien wat vreemd zou doen, maar dat ik gewoon onder geen beding zou willen dat ie denkt dat ik niet blij ben. En dat ik er dus waarschijnlijk los over zou gaan, maar dat onder die gedaante waarschijnlijk écht wel een superblij persoon schuil ging. En dat ik m’n toekomstige reactie bij deze dus eigenlijk al heb verneukt.

Hij leek het allemaal wel weer heel schattig en amusant te vinden, dat was een meevaller.

OK, het was geen fopcadeau als in ‘ingepakt in ingepakt in ingepakt’, want het was écht wel zwaar. M’n hersenen werden gepijnigd aan 120 ideeën per seconde, maar ik kon niets bedenken van deze grootte en dit gewicht, waarvan hij dan ook nog eens 100% zeker kon zijn dat ik er dolgelukkig mee zou zijn. Want dat was ie. Z’n ogen blonken, een glimlach van hier tot in Tokio, en een geamuseerde blik. Hier stond duidelijk een zelfzeker man voor me.

Aha! Of het misschien een KitchenAid was?!  “Een KitchenAid? Wat is dat?”, klonk het onwetend. Fuck, dat dus ook niet. Sla me dood, maar dan heb ik echt geen flauw benul. OK, genoeg tijd gerokken, ik moet erdoor. Een scheur- en knipsessie, een snijwondje in m’n vinger en een seconde van absolute verwondering later, merk ik het zelfvoldane gezicht op van De Beste Vent Ooit. Een KitchenAid! Als in: Het Mooiste Keukengerei Ooit!

Hij wist dat het bestond. Hij wist wat het was. Hij wist dat dit écht iets voor mij zou zijn. En hij kocht het nog ook. (En reed 2 keer naar de AVA om het in te pakken met supermooi cadeaupapier). Met deze man trouw ik. En best binnen de 2 jaar, want daarna pas ik waarschijnlijk in geen enkel kleed meer aangezien ik vanaf nu zowat elke avond in de keuken terug te vinden zal zijn om alweer een nieuw dessertje te maken.

1000 x dank voor het meest geweldige cadeau ooit.
Ik ben verkocht.
2 keer.

Standaard

Recept: Gevulde kip in de oven

“Dat ge da durft jong, uw hand in die poep steken. Ieuw ieuw ieuw”. De ieuw ieuw ieuws gingen snel over in mmm, mmm, mmm’s, die eerste keer dat ik gevulde kip maakte. Ontzettend lekker, supereenvoudig, je hebt er niet veel werk aan en je huis wordt gevuld met een heerlijke geur die nog lang nazindert en waar menig Rituals-luchtverfrisser nog een puntje aan kan zuigen. Reden te meer om een kleine Thanksgiving op z’n Vlaams te organiseren, want een gevuld kippetje: da’s feest.

Hieronder geef ik 2 voorbeeldrecepten, maar laat ons beginnen met een basisvulling. Wat je er daarbuiten nog aan toevoegt, kies je eigenlijk helemaal zelf. Gewoon wat logisch nadenken over smaken en gaartijden.

Basisvulling (geloof me, je hebt echt geen handschoenen nodig;))
– peper en zout
– kippenkruiden
– enkele klontjes goeie boter
– een halve citroen, waarmee je de kip ‘afsluit’ zodat de geuren en smaken zich mooi kunnen vermengen

1ste recept:

1ste recept

Kip met look, basilicum, bieslook en citroen/appelsien

– Vul de kip op basis van bovenstaande werkwijze, maar voeg vooraleer je de kip afsluit met de citroen nog enkele schijfjes appelsien en look toe.
– Kruid de buitenkant van de kip met kippenkruiden, peper en zout, Herbamare kruidenmix en bieslook (al dan niet gedroogd).
– Leg op en rond de kip flink wat teentjes look, enkele klontjes goeie boter en enkele schijfjes citroen en/of appelsien.
– Ik had nog wat verse basilicum in huis, dus waarom niet ook die toevoegen? (Je zal merken dat deze bijna helemaal zal inkrimpen, maar de blaadjes geven op die manier wel nog wat extra smaak af aan het sausje dat je later zal bekomen door het vermengen van citroen/appelsien, goeie boter en de kruiden.)

2de recept:

2de recept

Kip met citroen, rozemarijn en Provencaalse kruiden

–  Vul de kip op basis van de eerste bovenstaande werkwijze, maar voeg vooraleer je de kip afsluit met de citroen nog flink wat rozemarijn en appelsien toe.
–  Kruid de buitenkant van de kip met kippenkruiden, peper en zout en Provençaalse kruiden.
– Leg op en rond de kip nog enkele klontjes goeie boter, enkele schijfjes citroen en/of appelsien, sjalot en rozemarijn.

Gouden regel: Per 500 gr 20 minuten in een voorverwarmde oven van 180 graden + nog eens 20 minuten extra.
Bv. 1,25 kg: 50 minuten + 20 minuten = 70 minuten
Bv. 1,5 kg: 60 minuten + 20 minuten = 80 minuten
Bv. 800 gr: 32 minuten + 20 minuten = 52 minuten

Bijgerechten: Op te dienen met een salade, frietjes, gevulde aardappelen, eenvoudigweg patatjes met appelmoes, of wat je maar wil. My favourite?

Gekruide krieltjes:
– Was de krieltjes.
– Kook ze 10 minuten.
– Maak ondertussen een marinade: Olijfolie, lookpoeder, paprikapoeder, bieslook, Herbamare kruidenmix of peper en zout.
– Leg de krieltjes in een ovenschaal.
– Overgiet  met de marinade (Niet de bedoeling dat de krieltjes erin zwemmen).
– Plaats 15 minuten in een voorverwarmde oven van 180 graden. Indien je deze krieltjes wil opdienen bij de kip, gewoon de laatste 15 minuten dus mee laten garen in de oven.

Et voila, het kippetje zit vol, nu jij nog. Smakelijk!

Standaard

Recept: Banana oufties

Schijfjes fruit met chocolade eromheen, dàt zijn oufties. Vooral te vinden in bioscoopcomplexen, of gewoon bij jou thuis in de vriezer. Zelfgemaakt weliswaar, want oufties zijn doodeenvoudig om te maken. My favourite? Banana oufties.

Wat heb je nodig?
– Bananen
– Chocolade (best pure chocola but I’m not gonna kill you wanneer je melkchocolade verkiest)
– Satéstokjes (tenzij je er geen meer in huis hebt en in een impulsieve bui echt niet kan wachten om er te maken. Cfr mezelf.)
– Breed schaaltje
– Zin in lekkers
=> Hoeveelheden? Gewoon op het zicht.

How to?
– Breek de chocolade in kleine stukjes en laat deze rustig au bain-marie smelten.
– Snij de banaan in dikke schijfjes en dompel deze onder in de chocolade tot alle zijden een mooie chocoladecoating hebben.
– Spies telkens enkele stukjes op een satéstokje.
– Laat elk stokje rusten op de zijkanten van een breed schaaltje, zodat de chocoladecoatings mooi egaal kunnen blijven en eventuele chocolade-overschot in het bakje kan lekken.
– Vries de spiesjes minstens 2 uur in.

Gouden tip: Indien je ze langer wil bewaren, dek het schaaltje dan zeker af met vershoud- of aluminiumfolie vooraleer het in de vriezer te plaaten.

Standaard

DIY: Slipperkapstokjes

“Heb jij nu weer schoenen gekocht? Waar ga je die nog allemaal zetten?”, klinkt het soms nogal paniekerig en chagrijnig bij menig man. Omdat we ze zo graag zien, en omdat ze soms toch ook wel een beetje gelijk hebben, in deze blog dé oplossing voor elke fashionista die zich geen blijf weet met al haar schoeisel. Of gewoon omdat het een leuk, origineel en plaatsbesparend idee is: de slipperkapstok (sandaaltjes, ballerina’s en de Havaianas van de mannen mogen ook mee profiteren.)

Slipperkapstok_6

Wat heb je nodig?
– Ouderwetse kapstokken (o.a. te vinden bij de droogkuis). Hoe dunner, hoe plooibaarder. Gelukkig heb ik een sterk lief.
– Een kniptang
– Eventueel 1 met een dunner bekje (om de kapstokken te plooien)
– Een spuitbusje verf
– Een stofje
– Lijmpistool, naald en draad of drukknopjes

How to?
1) Knip de onderste staaf van de kapstok.
2) Plooi de beide kanten van de kapstok in een krulletje, met behulp van een tang met een dun bekje (voor professionele tangterminologie ben je bij mij aan het verkeerde adres).
3) Spuit de kapstok in een kleur naar keuze.
4) Zin om ook nog een accentjasje te maken?  Knip dan een reep stof uit die even breed is als de afstand tussen het gedraaide gedeelte van de kapstop en het geplooide gedeelte.
5) Plooi zowel links als rechts naar achteren, knip de overtollige stof weg en sluit het jasje met wat lijm, naald en draad, of aan de hand van een drukknopje.

Plaatsbesparend, een origineel accentje  in je huis, een trots gevoel over alweer een nieuw DIY-projectje én minder echtelijk ruzies over rondslingerende schoenen… Who wouldn’t want slipperkapstokjes?

Standaard

Recept: Brownies

Waar heb je het meest zin in om 9 uur ’s morgens, als vieruurtje en als dessertje voor het slapengaan? Wat is zowat de enige remedie bij triestigheid whatsoever? Waarmee vier je heuglijk nieuws? Hoe win je het hart van je toekomstige schoonouders volledig voor jou? En waarvan kan je er geen meer zien als je er te veel binnen hebt gespeeld? Brownies, het smakelijke antwoord op elke vraag!

Prijs je gelukkig, want toevallig beschik ik over Het Beste Recept Ooit. Enige bescheidenheid is hier absoluut niet op zijn plaats want als er iets is waarover ik heel zelfzeker ben, zijn het mijn brownie-bakkunsten. Menig vriendin, collega, lief en familielid, werd al overtuigd, in die mate dat ik de kans vrij reëel acht dat later op m’n doodsprentje zal prijken: “Haar brownies zullen erg gemist worden.”

Wel, may they rest in pieces. Ik heb overwogen het recept in mijn testament te laten opnemen, gericht aan mijn toekomstige kleinkinderen, maar in gedachten houdend dat er altijd een waterkans is dat die aan suikerziekte of overgewicht (you never know) lijden, zou dat zonde zijn.

Voor alle zoete zondaars, chocoladelovers en zij die iets goed te maken hebben… HET recept voor een tripje naar de hemel:

Goed voor een one way ticket to heaven: De  Beste Brownies Ooit.

Goed voor een one way ticket to heaven: De Beste Brownies Ooit.

Ingrediënten:
– 115 g zachte boter
– 300 g kristalsuiker
– 1 tl vanille-extract
– 5 grote eieren, losgeklopt
– 70 g bloem
– 70 g cacaopoeder
– 230 g pure chocolade, gesmolten

How to:
– Klop in een kom de boter en suiker tot een zachte, luchtige massa en voeg dan het vanille-extract toe.
– Klop beetje bij beetje het eimengsel erdoor.
– Roer de bloem en cacao er doorheen.
– Meng de gesmolten chocolade door het mengsel.
– Leg bakpapier in de bakvorm, laat het beslag erin lopen en strijk de bovenkant glad.
– Bak de brownie ongeveer 20 minuten in een op 170° voorverwarmde oven.
– Laat afkoelen en snij daarna in blokjes. Luchtdicht bewaren! 

Gouden tip: na 20 minuten kan het zijn dat de koek nog niet stevig genoeg aanvoelt, maar deze wordt pas harder eens die uit de oven is (volgens de logica: chocolade smelt, dus in een hete oven zal het nooit stevig genoeg worden). Wil je de brownies de volgende keer toch liever wat lopender of harder, speel dan wat met de baktijd tot de gebakjes op jouw lijf geschreven zijn.

Standaard

Nieuw leven

“Heb ik mijn haar nu al gewassen?”
“Ben je zeker?”
“En had ik me nu al ingesmeerd?”

3 x ja dus. Een kwartiertje ervoor was ik uit bed gesprongen. Een gemiste oproep ’s nachts, gevolgd door een voicemail en een sms’je. Dat ik niet moest schrikken. Dat ze in het ziekenhuis lag omdat haar water gebroken was. Paniek alom dus. Bij mij dan toch. De tweeling was veel te voortvarend. Ze moesten nog minstens een maandje blijven zitten. Zelf ben ik iemand die graag snel in actie schiet (“Het moet vooruit gaan”, Het Lief kan mijn leuze al scanderen, zingen en neuriën.) Maar op 32 weken beslissen “Hey mama, we komen er al aan”, vind ik nou toch wel van een beetje te veel initiatief getuigen.

Versgewassen haar en 2 snijwondjes dankzij de verloren concentratie later, kreeg ik de beste vriendin aan de lijn en werd ik meteen wat gerustgesteld. In die mate dat ik zelfs nog vroeg wat dat juist betekende, terwijl ik doorgaans best weet dat het breken van water gepaard gaat met een nakende bevalling. “Wat denk je dat dat betekent? Dat ik ga bevallen tsien!” Duidelijkheid, daar hou ik van. Iets later moest ze inhaken, want ze had al 8 centimeter opening en moest dus eigenlijk bijna beginnen persen. Leek me inderdaad een geldige reden om het gesprek even te stoppen.

Enkele uurtjes later kreeg ik het verlossende bericht dat ze gezond en wel waren: Senn en Finn. Klaar om iedereen in de luren te leggen met hun schattige zelves. Zo georganiseerd als ik ben, stond mijn tas in de tussentijd al klaar in de hal, moest er iets gebeurd zijn waardoor ik naar het ziekenhuis moest snellen. Grappig wel, want die van de BFF was nog niet gevuld. Dat heb je dan, met 2 voortvarende ventjes. Maar de liefste ventjes wel. De mooiste. En de schattigste ter wereld. “Elke meter denkt dat over haar metekind”, hoor ik je al zeggen. Wel, oordeel vooral zelf.

Finn

Finn

Senn

Senn

Standaard